قرارمون تو...آسمون

تولدت مبارک...

akharindidar — Sun, 22 Nov 2009 20:29:18 GMT

در دومین روز از سومین ماه فصل پاییز سال ۵۲ کودکی در کرمان متولد شد که نام او را مهدی گذاشتند ...گویا پدر و مادر این کودک می دانستند که وقتی فرزندشان بزرگ می شود به مانند صاحب اسمش مردی بزرگ منش و بزرگوار خواهد شد ...

این کودک الان مرد بزرگی است که نامش برای خیلی ها آشنا است و مایه افتخار برای کسانی مانند من برای آشنایی با او ...

این مرد بزرگ برای یه مدت رئیس من بود اما من او را برای همیشه رئیس و از همه مهمتر دوستی می دانم مهربان و دلسوز که در بدترین شرایط دست یاری به سوی دوستانش دراز می کند بدون هیچ چشم داشتی ...

این کار منش بزرگی می خواهد که او دارد...

امروز مهدی جهانگیری وارد ۳۶ سالگی می شود ... سن زیادی ندارد اما چندین برابر سنش سخاوت- مرام- معرفت و ... دارد بی نهایت...

رئیس تولدت مبارک

پی نوشت:

۱- دیروز تولد استاد احمد جعفری( کلیک کنید باز می شه ) بود استاد بازم تولدت مبارک

۲-همچنین دیروز یک زندگی وارد ۱۵ سال فصل مشترک شد ... مبارک باشه

۳- این روزها می خوام که خوشحال باشم اما دغدغه هایم نمی گذارد

۴- دوباره شدم خانم مارکوپولو هی می رم سفر

۵- رفته بودم یزد خیلی خسته شدم هیچی سرجاش نبود و من عین اسب دویدم و حرص خوردم و غر شنیدم

۶- اینجا به جز دوری تو چیزی به من نزدیک نیست ...

۷- اون دوست خوبم که می پرسیدم چه خبر می گفت نداریم این روزها عزا داره برای خودش و خانواده اش صبر مسئلت دارم

در جستجوی راهی برای جبران...

akharindidar — Sun, 01 Nov 2009 05:45:04 GMT

صد بار نوشتم پاک کردم ... نمی دونستم دقیق چی بنویسم ... هی به خودم گفتم نسرین چته ؟ الان دردت چیه ... فک کردم دیدم خوبی اون آدم و لطفش به من باعث شده ذهنم قفل بشه و دهنم بسته ...

فقط حسرت دارم یه عالمه نمی دونم چی کار کنم تا لطفش جبران بشه ... خندم گرفت کی من ؟؟؟ من بتونم عمرا آخه اون اصلا نیازی به جبران نداره هیچ جوره هیچ رقمه ...

این خیلی بد کاش می تونستم ... هر چی فک می کنم کمتر به نتیجه می رسم ... ولی یه برنامه توپ دارم برای تولدش می خوام بترکونم ... کی ؟ من ؟؟ نمی دونم شاید این یکی و بتونم شاید نمی دونم ...اما سعی مو می کنم

براش یه سورپرایز دارم فقط خدا کنه ضایع نشم

یکی پیدا می شه مثل این رئیس خوب من این دوست همیشه مهربون و با صفا که با همه مشغله کاری که داره اینجوریه... فقط کافیه لب تر کنم لطفشو بهم نشون بده بدون هیچ حرف و حدیثی ...از اون طرفم آدمی پیدا می شه که همه خوبی و محبت ها رو فراموش می کنه و ... بماند...

پی نوشت:

۱- بعد از مدت ها من پی نوشت دارم فک کنین چه شود

۲- می خواستم اینجا رسما از رئیس خوبم باز هم تشکر کنم ... رئیس جان لطفتو هیچ وقت فراموش نخواهم کرد

۳- تغییر رشته داده ایم و برگشتیم دنبال همون خبر که عین کنه چسبیده به ما و ول کن هم نیست

۴- دوست خوبم نسرین وبلاگش اول شد بین هزارها وبلاگ توی جشن پرشین بلاگ ای ول به این نسرین ها که کارشون درسته ... نسرین جونم بازم تبریک

۵- دلم یه سفر می خواد شمال... جنگل ... کومه ... دریا

۶- به یه دوست هر وقت می گم چه خبر می گه ... نداریم منم می گم دیگه نداریم

فاصله ای هست...

akharindidar — Sun, 25 Oct 2009 05:55:31 GMT

خدایا فاصله ات با من خودت گفتی کوتاهه

از اینجا که من ایستادم چقدر تا آسمون راهه!!!!

کاش ...

akharindidar — Sat, 17 Oct 2009 05:09:18 GMT

کاش کوچیک بودیم وقتی کوچک بودیم دلامون بزرگ بود ولی حالا که بزرگ شدیم بیشتر دل تنگیم ... کاش کوچک می موندیم تا حرفامونو از نگاهمون بفهمن نه حالا که بزرگ شدیم و فریاد هم که می زنیم باز کسی حرفامونو نمی فهمه

نمی فهمه

و حالا

آینده خاطره ایست از یاد رفته که به یاد آمدنی نیست ... گذشته خاطره ایست به یاد مانده که از یاد رفتنیست ... حالا زندگیست !!!!

پی نوشت:

۱- یک کم این روزها حال خوشی ندارم نمی دونم چم شده ظاهرا می خوام بمیرم روم نمی شه
۲- چند روز از فضای اینترنت و وبلاگ و این جور چیزها به دور بودم امروز گفتم مطلبی گه چند روز پیش می خواستم بزارمو بزارم تنوع بشه به هر حال دیگه

۳- از دل خسته از غبار و هیاهو ... چکاوکی آواز خوان پر می کشد

دنیای این روزای من

akharindidar — Sun, 27 Sep 2009 08:06:19 GMT

دنياي اين روزاي من هم قده تن پوشم شده

آنقدر دورم از تو كه دنيا فراموشم شده

دنياي اين روزاي من درگير تنهايي شده

تنها مدارا مي كنيم ، دنيا عجب جايي شده

هر شب تو روياي خودم آغوشتو تن مي كنم

آينده اين خونه رو با شمع روشن مي كنم

در حسرت فرداي تو ، تقويم مو پر مي كنم

هر روز اين تنهايي رو فردا تصور مي كنم

هفت سنگ اين روزاي من حتي شبم تاريك نيست

اینجا به جز دوری تو چیزی به من نزدیک نیست

هر شب تو روياي خودم آغوشتو تن مي كنم

آينده اين خونه رو با شمع روشن مي كنم

پی نوشت:

چیزی برای گفتن ندارم فقط همین... دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده ...

بازم به دنبال انگیزه ام ...

akharindidar — Tue, 22 Sep 2009 07:16:18 GMT

قدم هایم را روی سنگفرش پیاده رو می شمارم یک دو سه ... یک دو سه ... تقریبا دو ساله که این مسیر طی می کنم تو سرما تو گرما اما برام خوشایند بود ... حداقلش این بود که دلم خوش بود فضای کاری مو دوست دارم آدما شو دوست دارم ... حداقلش اینه که در مقایسه با جاهای دیگه خاله زنک بازی و زیر آب زنی در کمترین حد خودش دیده می شه و اقرار نیست که بگم شایدم نیست ....

علت اصلی اش به خاطر مدیریت خوب معاونت از همون روزهای اول بود ... سید حسن موسوی مردی مقتدر و کار بلد که چون از روز اول هدف و کارش مشخص بود بچه ها رو آنقدر درگیر کار کرد که کسی فرصت خاله زنک بازی نداشت ... بعدشم آقا مهدی جهانگیری که دیگه همه اون خوب می شناسن و نیاز به تعریف نداره اما به تعبیر من (بهترین رئیس دنیا) ... می دونین چرا چون من توی دوره مدیریت رئیس بهترین دوران کاری و توی روابط عمومی گذروندم ... فعال ... اکتیو ... پر خبر و پر تلاش ... اما با تغییر ایشان همه چی دوباره به هم ریخت ... دوباره داشتم تلاش می کردم که موتوری که داشت خاموش می شد و روشن نگه دارم یک هو ... همه چی بهم ریخت و در حال حاضر دارن معاونت سرمایه گذاری رو حذف می کنن به همین راحتی ...

حال باز من موندمو بی حوصلگی ... بی انگیزه شدن ... واقعا حالم داره از این تغییر و تحولات بهم می خوره دیگه حوصله رئیس جدید ... فضای جدید و نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدااااااااااااااااااررررررررررمممممم

پی نوشت:

1- سرم گیح می ره ... این سردرد لعنتی نمی خواد دست از سر من برداره انگار ...خسته شدم آنقدر قرص خوردم خسته شدم خسته ...

2- جالب همیشه میون بی حوصله شدن های من یک اتفاق خوب می افته ... من عمه شدم البته نه برای اولین بار ... پارسای عمه عشق عمه ش یه عالمه ...

3- برای زینب خواهر ... آدم ها در دو حالت همدیگر رو ترک می کنن 1- اینکه احساس کنن کسی دوستشون نداره و 2- اینکه احساس کنن یکی خیلی دوستشون داره ... تو چی فک می کنی ؟؟

4- یکی برام اس ام اس داد ... مشکلات خودت را با مداد بنویش و پاک کن را به خدا بسپار ... یعنی ؟؟؟

یادگاری برای یادگاری...

akharindidar — Sun, 06 Sep 2009 07:00:27 GMT

سلام نخستین واژه ای است که گفته می شود به معنای آرزوی سلامتی تندرستی ... پس سلام بر تو ای یادگار پدید آوردنده انقلاب ... یادگار روزهای به یاد ماندنی... روزهای حماسه و ایثار ... نمی دانم یادت هست روزهای که پدر و پدر بزرگت برای به ثمر رسیدن انقلاب چقدر تلاش کردند ...نمی دانم یادت هست دلاوری های عمویت را ...

پدر بزرگت که دیگر نیاز به معرفی ندارد همه می شناسند او را ...مردی که برای رسیدن به هدفش هرگز پایش نلرزید و اراده اش سست نشد ... پدرت که خدا رحمتش کند مرد مظلومی که هیچ گاه چهره صاف و بی آلایشش از ذهنم دور نخواهد شد ... می گویند عمویت مرد پر صلابتی بود که قطعا هم همین طور بوده از ان پدر داشتن چنین پسری بعید نیست...

اما همه اینها گذشت ... یادآوری اون خاطرات شاید برایت درد آور باشد نمی خواهم نمکی بر روی زحمت باشم اما ...

دلم می خواهد بهم بگویی که چرا این روزها سکوت کردی ؟؟ این سکوت چه معنایی دارد؟ به من یاد دادند برای گرفتن حق در برابر زور سرت را خم نکن ایستادگی کن ... بجنگ ... حق گرفتنی است نه دادنی ... تو هم می جنگی؟؟ نمی خواهم مثل پدرت مظلوم باشی ... حقت را بگیر ...

یادم نمی آید پدر و پدربزرگت چنین کرده باشند؟؟!! کردند؟؟ در مقابل زیاده خواهی و بی رحمی ها سکوت نکردند کردند؟؟ نه نکردند من مطمئنم ...

حتما برای خودت دلایلی داری ... می دانم ... می خواهم آن دلایل را بشنوم ... خیلی زود همین روزها منتظرم ... این را هم بدان که برایت ارزش زیادی قائلم و تو را دوست می دارم ...ای ابر مرد مشرقی ای دوست ... یادگار سخاوت روح الله ...

پی نوشت:

1- نمی دونم چرا این خانه ملتی ها زورشون به این خانم ها فقط می رسه و به وزیرای زن رای ندادند ... این وسط علی آبادی را قاطی کردند که کسی چیزی نگه ...

2- امروز شنیدم علاوه بر اینکه آداب و رسوم 20 ساله برگزاری مراسم های احیاء در حرم امام زیر پا گذاشته شد ... مراسم عید فطر هم توی مصلا برگزار نمی شه !!!! آخه بابا شماها از چی می ترسین ؟؟ از ...

3- متن بالا نه نامه سرگشاده بود نه بسته ... فقط یه صحبت بود میون من و یادگاری که برایش یادگاری نوشتم ...

4- آقا صادق هم گفته بزودی ابطحی و عطریانفر و رمضان زاده بزودی آزاد می شوند آیا می شوند ؟؟؟

بازی با گذشته ...

akharindidar — Sun, 30 Aug 2009 07:44:18 GMT

امسال سریال های ماه رمضون چنگی به دل نمی زنه ... دیروز یه جایی خوندم که نوشته بود حتی یک آهنگ و موسیقی درستی برای سریال ها انتخاب نشده است ... البته خیلی هم نمی شد انتظار داشت بگذریم می خواستم از سریال خورشید پنجم بگم نمی دونم دیدید یا نه ... اما ماجرای این سریال باعث شد جرقه ای در ذهنم بزنه برای یک بازی مجازی موافقین ...

ماجرای سریال اینه که نقش اول آن یعنی آقا محسن که حمید گودرزی این نقش و بازی کرده بک شی عتیقه که شبیه یک خورشیده و چند تا خورشید هم داخلش قرار داره طی ماجرایی پیدا می کنه از طرف دیگه مادرشم یک گردنبند داره که همون خورشید روی اون قرار داره وقتی خورشید گردنبند و روی خورشید های اون عتیقه قدیمی می زاره سفر می کنه به 24 سال بعد ...

البته ماجرا مربوط به سال 64 و آقا محسن می رسه به سال 88 خورشیدی و درگیره یک سری ماجرا می شه اما گردنبند گم می شه و اون می خواد که گردنبند پیدا کنه و برگرده به زمان خودش ...

و اما ...

اما ...

اما...

اینارو گفتیم که چی بشه ... بشه ماجرای یک بازی باحال ...

و نحوه بازی کردن اینه که اگه شما می تونستین به چند سال قبل برگردین چیکار می کردین ...

اول بازی خودم ...

عرضم به حضورتون اینکه اول از همه توی درس خوندن تنبلی نمی کردم و همون سال های 73- 74 می رفتم دانشگاه نه الان سر پیری :-))

موضوع رفتن به آمریکارو خیلی جدی تر دنبال می کردم و اگه این خانواده محترم گذاشته بودن الان با خانواده پسر دائیم پدرم در شهر لس آنجلس می بودیم و زندگانی می کردیم برای خودمان اساسی ...

قدر پدرمو بیشتر می دونستم و تلاش می کردم که از لحظه لحظه بودنش استفاده کنم ( ای کاش الان بود)

پسر خاله 16 سالمو نمی زاشتم که به همین راحتی از دستمون بره ...

و از همه مهمتر...

نمی گم تو خماریش بمونین ( نمی دونم چرا شکلکام نیست منم بدون شکلک نمی تونم چیزی بنویسم این جوری می نویسم ... ) :-))))))))

پی نوشت:

1- من زینب جان، سحر، نسرین، عطیه، نازنین و بهار خانوم به این بازی دعوت می کنم

2- بزودی اتفاقات تازه ای می افته شاید اوضاع بهتر تر بشه

3- یعنی کدوم وزرا رای می آرن ؟؟؟؟؟

آخرین کاغذ...

akharindidar — Sat, 22 Aug 2009 05:52:18 GMT

اینم از آخرین کاغذ دیگه جای نوشتن نیست ... دلم می خواد بگم اما دیگه نای نوشتن نیست ...

دعا کم مثل این اشکی که می میره روی گونم ... بمیرم تا بیام پیشت چه جوری شو نمی دونم ... نمی دونم ...

همون اول بهت گفتم بی عشق تو می میرم ... تو می دونی که حرفامو بمیرم پس نمی گیرم ...

ببین دارم می آم پیشت دیگه اینجاشو مجبوری ... می دونستم که می میرم نمی دونستم که اینجوری که بی عشق تو می میرم ...

دعا کن مثل این اشکی که می میره روی گونم ... بمیرم تا بیام پیشت چه جوری شو نمی دونم ...

پی نوشت :

1- این شعر یکی از آهنگ های کاست جدید چنگیز حبیبیان به نام فراموشم نکن دوست داشتم نوشتم ...

2- دوباره چند روزی رفته بودم ماموریت شهر زیره و قوتو همون کرمان خودمون ... از همه دوستای کرمانیم به خاطر لطفشون سپاسگزارم ... آقای کارنما رئیس سازمان میراث استان ، برادر خوبم آقای افضلی که خیلی خیلی زحمت کشید ممنون برادر امیدوارم جبران کنم و دوست خوبم خانم ادهم ... انشاءالله جبران کنم

3- یه کم گیجم روزها بدون هیجان و انگیزه طی می شه و حاصل من شده درجا زدن احساس پوچی می کنم دلم می خواد یه اتفاق خاص بیافته اما چی نمی دونم ...

تو سو تغذیه داری...

akharindidar — Thu, 13 Aug 2009 20:47:18 GMT

امروز پس از چند روز بستری شدن از رختخواب بلند شدم اساسا حالم بد بود اما به همت خواهر جان زینب رو به راه شدم اما این مریضی جریانی داره که براتون می گم که پس از چند پست قبلی که پر از یاس و نا امیدی کمی بخندین و نگین بابا این دختر همش از غم و غصه می گه ...

بشنوید داستان و

از اونجایی که مامان بنده حساسیت زیادی روی غذا خوردن های من داره و مدام در حال تذکر دادنه که نسرین بخور ... میمیریااااااااااااااااااا وقتی شنید که بنده به دلیل چند روز غدا نخوردن اما در عوض حرص خوردن مریض شدم و کارم به بستری شدن رسید دیگه دادش در اومد و در یک جمله بسیار قصار و پر معنا فرمودند : نسرین تو سو تغذیه داری و شبیه اتیوپی ها شدی گفتم جاااااااان مامان ... گفت بله مگه دروغ می گم ... منو دارین هر هر خندیدم گفت : آره بایدم بخندی ... من که دیگه زیر میز بودم از خنده

خواهرهای بدجنس منم از فرصت سو استفاده کردن و هیزم این آتیشو زیادتر می کردن و بدجنسی نیش خند می زدند ... هی می گفتن آره مامان این هیچی نمی خوره ما بهش زنگ می زنیم ساعت ۴ می گه هنوز ناهار نخوردم ... یا میل ندارم ... دیگه نگین که مامانم چقدر حرص خورد بنده خداااا...

مامانم دوباره بهم نگاه کرد و گفت بنده خدا دو روز دیگه می شی عین اسکلت شوهرت طلاقت می ده این دیگه آخر جمله که مامان بنده فرمودند و ما کلا لال شدیم

خواهرمم گفت : حوصله جنازه کشی ندارمااااااا بچه مم کوچیکه اسیر می شمم ای جانم خواهر دمت گرم خیلی با حالی ...

در آخر من از همه خانواده به خاطر این همه لطفی که در حق بنده دارن شخصا سپاسگزارم

پی نوشت:

۱- یه مهمونی رفتیم با اینکه حالم خیلی خوب نبود اما از دیدن و بودن در کنار آدم هایی که دوستشون داشتم کلی شاد شدم ... دوستتون دارم هوارتاااا

۲- قابل توجه خاله زینب ... آقا حسام پس از خواندن مطلب شما در وبلاگتان راجع به خودشان فرمودند ... مامان به خاله بگو اینارو ننویسه فک می کنی بعد از این جمله چه فرمودند حتما فک می کنی که گفته آبروم رفت ای وای ای وای اما همه سخت در اشتباهی خاله جان آقا حسام فرمودند ...

شاید الناز نشه ... قرار دوستم یکی و برام پیدا کنه

داشتی حالا برو حالشو ببر با این خواهر زاده پر رووووووووووووووووتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

۳ - من به کسی توهین نکردم و نمی کنم هیچ وقت حتی اگه دشمن خونیم باشه